Wandeling HOBOKENSE POLDER 19/06/2016

De enige droge zondag in weken had Kaddish uitgekozen om samen op stap te gaan (voor de 121e keer volgens de statisitieken van onze voorzitter) in de Hobokense Polder en om in de namiddag een bezoek te brengen aan Fort 7 in Wilrijk. Met zijn tienen waren we allen mooi op tijd aan het station van Hoboken-Polder om onze wandeling aan te vatten. Stevig schoeisel was geen overbodige luxe na de regenval van de voorbije weken. Het 170 ha groot natuurreservaat, dat via verschillende wandelpaden kan verkend worden, is momenteel in beheer door Natuurpunt Hobokense Polder vzw.

Het is ongeloofelijk dat je zo dicht bij onze metropool nog zulk een prachtige natuur kan bewandelen. De uitgestippelde paden lieten ons toe om volop van fauna en flora te genieten. Er waren uitkijkposten om de vijverbewoners gade te slaan. Verschillende ganzen en kroost op broednesten konden waargenomen worden. Verder kronkelde het pad door bosjes en langs weiden waar we de Galloway koeien konden bewonderen. Deze van oorsprong Schotse Lowlands runderen zijn taaie dieren die meer en meer ingezet worden in natuurbeheer. Zij zijn zeer goed aangepast aan ons klimaat en hoeven geen extra bescherming om te kunnen overleven. Ook de kleine Konik paarden worden hier als natuurbeheerder ingezet maar deze hebben we spijtig genoeg vandaag niet gezien. Wel konden we hier en daar de prachtige wilde orchideeën bewonderen. Ook liepen we een stukje langs de oever van de Schelde en het was even raden naar de naam van het dorpje waarvan we de spitse kerktoren aan de overkant konden ontwaren. Toen we even later terug in het polderlandschap waren gedoken, stonden we af en toe oog in oog met verrassende kunstwerken. Eerst was het nog wat giswerk maar even later konden we een van de kunstenaars in levende lijve bezig zien en kregen we heel de uitleg. “De speelplaats voor vluchtelingen” kreeg toen een heel andere dimensie. Ook een dode mol heeft ons pad gekruist(niet echt gekruist natuurlijk ze lag daar al!). En tevergeefs werd er op de uitkijkpost van het “Broekskot” naar snoek en snoekbaars gezocht. Na nog enige bochten en kleine modderpoeltjes hadden we ons einddoel bereikt. Bij de taverne “De Schorren” konden we onze droge kelen bevochtigen en onze lege magen vullen. Het broodje smos en bijpassende belgische bieren zorgden voor een aangename sfeer waar we via interessante conversatie onze kennis weerom konden verrijken. De windmolens kunnen andersom draaien en de bliksem komt van onder naar boven. Allemaal wetenschappelijke feiten die ergens opgevangen, gezien, gehoord enz.. geweest zijn. Enfin we gingen weer slimmer van tafel dan we gekomen waren!

Na het middagmaal terug even in de auto om ons te begeven naar Fort 7 voor een begeleide wandeling. De gids David stond ons al op te wachten. Nog vlug een plasje en we waren één en al oor voor de geschiedenis en aanverwanten van Fort 7. Ook dit fort met zijn +- 30 ha wordt beheerd door natuurpunt. Het is een beschermd monument en het is het best bewaarde fort van heel de Brialmont fortengordel en heeft een grotendeels natuurreservaat bestemming.

 We werden gedurende 3 uur onderhouden door de boeiende verhalen over de onstaansgeschiedenis, het wel en wee tijdens WO I en II, de aanpassingen in de loop der jaren en tal van interessante zaken en anekdotes. Het was duidelijk dat onze gids een gepasioneerd man was met de nodige kennis van zaken. Al onze vragen werden vakkundig beantwoord. Als je door de gebouwen loopt en op de wallen de grachten in de diepte ziet liggen dan kom je maar eerst tot het besef wat een gigantische hoeveelheid werk en mankracht dit gekost heeft om dit fort te bouwen binnen de afgesproken tijdslimiet (5 jaar). We zouden het onze voorvaderen nu niet meer nadoen denk ik. Nog een weetje: sommige scenes van het jeugdfeuilleton “Kapitein Zepos”  werden in dit fort opgenomen. Na de rondleiding konden we nog even op adem komen met een “Gagelbiertje” en toen was het tijd om af te zakken naar Aartselaar  waar we in “De Ark” konden genieten van ons avondmaal met dessert.

 

Het was een fijne dag: boeiend, leerrijk en zonder regen wat wil een mens nog meer. We danken dan ook Yves en Mia voor het op poten zetten van deze uitermate geslaagde zondag. Hopelijk tot weldra.

 

Elpewe.

© Wandelclub Kaddish vzw 2018 -  p/a Jos Van Bavel, Eikenlei 115, 2960 Sint-Job-in’t-Goor